Kahve Bahane #35.5

2019 yılının ilk kahve bahane yazısı, içinde benim için üç değerli kalp barındıran Karşıyaka koduyla burada. Yazının içeriğinde Karşıyaka olmasını ben de isterdim. Gelin görün ki hayat bu işte. Dışı seni içi beni yakar tadında.

Bu hayatta her şeyin bir olumlu bir de olumsuz tarafı var sanırım. Böyle söyleyince yaklaşık beş sene öncesine dayanan bir hikaye geldi aklıma. Polonya'ya taşınma fikri aklımıza düşünce, iş yerinde düşüncelerine önem verdiğim yönetmenimle bu durumu paylaştım. Böyle bir düşünce içindeyiz fakat doğru kararı almamıza yardımcı olacak şeyi bir türlü bulamadık demiştim. O zaman bana çok güzel bir şey önerdi. Şimdi ben de sizinle paylaşacağım. Karar verme aşamasında olanlar için oldukça faydalı.

"Akşam eve gidince eline bir kağıt ve kalem al. Kağıdı çizerek kendine dört kutucuk oluştur. Bir tarafa Polonya, diğer tarafa da Türkiye yaz. Polonya başlığının altındaki ilk kutucuğa orada yaşamaya başlarsan seni bekleyen artıları yaz. Türkiye başlığını da aynı şekilde doldur.
Başlıkların altında yer alan ikinci kutucuğa ise Polonya'da ve Türkiye'de olacak- olabilecek olumsuzlukları yaz. Aklına ne gelirse gelsin yazmayı ihmal etme. Sonra bak bakalım hangi tarafın değerleri diğerinden yüksek çıkacak" dedi. Ve ben bu yöntem sayesinde Polonya'ya gelmeye karar verdim. Tabii ki olumsuz ve beni zorlayacak tarafları vardı. Bunun yanı sıra artıları daha baskındı.

Bu hafta yıl sonu, yılbaşı derken oldukça yoğun geçti. İş hayatının cilveleri arasıra beni yoklasa bile kendimi pozitifte tutmayı başarıyorum. Kendime çok cici bir ajanda aldım. Bir ocak itibariyle karalamaya başladım. Eğer karar verdiğimde kıyamayıp yazmasaydım bir daha yazamazdım. Böyle tuhaf bir huyum var. Aldığım defterlerimi kullanmaya kıyamıyorum. Ajandanın akıbeti de evdeki deflerlere benzesin istemedim.





Sekiz saatim bir masanın başında geçiyor. Yaklaşık yedi saatimde uykuda. Kalıyor mu bana dokuz saat. İşte bana kalan bu dokuz saat çok kıymetli. Spor yapmayı, kitap okumayı, resim çizmeyi ve blog yazmayı bu zaman diliminde yapacağım. Ocak ayı için hedeflerimi belirledim. Ay sonu gelince bakalım ne kadarını gerçekleştirmiş olacağım?

Oldum olası not almayı severim ben. Bir yere yapmam gerekenleri, yapmak istediklerimi yazınca kendimi daha motive hissediyorum. Sanırım blog yazma işini de bu yüzden çok benimsedim.

Tam anlamıya bir kahve bahane yazısı oldu. Daldan dala sıçradım. Aklımda geçen hafta izlediğim bir filmden bahsetme fikri vardı. Lakin bu karışıklığın içinde, onu bir yerlere sıkıştırmak istemedim. Kısa da olsa onun için ayrı bir blog yazısı yazacağım.

Masadaki kahvem bittiğini göre kahve bahane yazısını da sonlandırma zamanı geldi demektir.
Bir sonraki kahve bahane yazısında görüşünceye dek şen ve esen kalın.

✄----------------------------------------------------------------------

Paylaş:

Devamını oku

Kahve Bahane #35

Senenin son kahve bahane yazısı ile buradayım. Bu yazıma yeni aldığım mini moka pot ile hazırlanmış kahvem eşlik ediyor. Misler gibi oldu. Uzun zamandır almayı düşünüyordum. Bir ara kahve makinesi mi alsam dedim. Ama böyle küçük şeyler daha şirin geliyor bana. Ben de tercihimi küçük olandan yana kullandım. Süt köpüğü yapmak için minik bir köpük yapıcı el mikseri aldım. Böylelikle evde cappuccino yapma zevkine eriştim.

Çift rakamları sevmediğimden dem vururdum hep, sanırım bu sene sayesinde artık çift rakamlara daha ılımlı yaklaşacağım. Çünkü bu yıldan genel olarak memnun kaldım. Aslında bu yılın bana kattığı en büyük artı, kendimi sevmeyi keşfetmem oldu. Geçen yıllara oranla hayata daha pozitif baktım ve yılın sonuna doğru da bu pozitifliğin meyvelerini topladım.

Pozitiflikle mi alakalı, alışmaya başlamamla mı bilemiyorum lakin bu sene kış aylarını güzel karşıladım. Öyle ki snowboard yapmak için kayak pistine bile gittim geçen hafta. Normalde hava sıcaklığı 18 derecenin altına düştüğünde isyan eden ben, -2 derecede kar yağışı altında pistte 3 saat geçirdim. Geçen sene buz patenini denemiştim. Hatta nasıl beceremediğime dair buz pateni yapmanın incelikleri  adlı bir yazı yazmıştım. Buz pateninden sonra oluşan korkudan dolayı snowboard yapma fikri beni biraz gerdi. Fakat denedikten sonra iyi ki gitmişim dedim.

Arkadaş bizi başlangıç pistine götürmektense bayağı herkesin kaydığı pistin en tepesine çıkardı. Bir iki hareket gösterdikten sonra, "hadi ben gidiyorum. Aşağıda görüşürüz" dedi. İlk denemem olmasına rağmen board ile oldukça iyi anlaştım. İlk gün ancak board üzerinde durmayı öğrenirsin demişlerdi bana. Bende öyle olmadı. Kaymayı başardım. Tek sıkıntı boarda yön vermekte. Biraz hızlanınca korktuğum için kendimi yere atıp duruyordum. Pistte geçirdiğim zaman dilimi içinde çok eğlendim. Düşmesi kalkması her şey oldukça eğlenceliydi. Yaşadığım yer bu spor dalı için biçilmiş kaftan niteliğinde. Sanırım bundan sonra fırsat buldukça kendimi pistlere atacağım. 
Bu arada kara o kadar çok alıştım ki bir iddia sonucu karla kaplı masaya yüzümü gömdüm. Montumun fermuar izleri de Y şeklinde çıkmış. Ama siz siz olun denemeyin. Sonrasında yüzünüz donuyor. Benden söylemesi.

Asıl güzellik sonradan gittiğim termal otelde beni bekliyormuş. Hava 0 derece ve kar yağarken açık havuzda yüzdüm. Sıcak suyun içinde sırt üstü yüzerken kar taneciklerinin yüzüne düşmesi; ben sadece masallarda olur sanıyordum. Bir saat boyunca suyun içindeydim. Bol bol gökyüzüne baktım. Kendi kendime "bu anı hafızana iyice kazı Yasemin, iş yerinde sıkıldığın zamanlar gelirse, bu anı hayal etmeyi unutma" dedim.

Noel bayramı böyle dolu dolu geçti benim için. Ayrıca Krakow'da bunları yapabilmek için çok fazla bütçe ayırmanıza gerek yok. Fiyatlar Türkiye'de olduğu gibi uçuk değil.

Çalışmaya başladıktan sonra evde masamda zaman geçirdiğim zaman dilimler kısalmaya başladı. Kısıtlı zaman dilimlerinde boyalarımı çıkartarak mini bir tuvale korkuluk çizdim. Sanırım bu gidişle masanın üstü korkuluk dolu tuvaller ile dolup taşacak.

Gündüz evde olmayınca yaptığım şeylerin fotoğrafını çekme işi hafta sonlarına sarkıyor. Senenin ortasında başlayıp yakın zamanda bitirdiğim karınca da bunlardan biri. Aydınlık bir zaman dilimi yakalayıp fotoğrafını çekmeyi başardım sonunda. Kendisi Bir Tutam Karınca'nın maskotu artık.

Çalışma hayatına başladığımda bu kez kendi kendime söz verdim. İşe kendini fazlasıyla kaptırıp hayattan zevk almayı unutmayacağım dedim. Umarım 2019 yılında bu sözümü tutabilirim. Sanırım 2019 yılından beklentim bu. Hayattan zevk alarak yaşamaya devam edebilmek.

Şimdilik benden bu kadar. Hepinize mutlu seneler diliyorum.
Şen ve esen kalın.

✄----------------------------------------------------------------------

Paylaş:

Devamını oku

Yılbaşı Hediyesi Çekiliş Sonucu

Geçen hafta yılbaşı için hediye çekilişi yapacağımı duyurmuştum. Bugün sabah, bilgisayarın başına geçer geçmez çekilişi yaptım. Çekiliş için cekilişyap.com adlı siteyi kullandım. Oldukça kolay ve şeffaf. Daha önce katılımcıları excel dosyasında kayıt altına almıştım. Listeyi kopyalayıp yapıştırım.

Bu sene Bir Tutam Karınca'nın yılbaşı hediyesi sevgili Pınar'a gidiyor. Çekilişe hem blog üzerinden katıldı. Hem de instagramdan dahil oldu. Ve instagramdan ben de varım dediği yazısı ile çekilişi kazandı.

Katılan herkese teşekkür ederim. Bana çıkmaz demeyin. Şansınızı deneyin. Seneye yeni bir yılbaşı çekilişinde görüşmek üzere. 2019 yılının size istediğiniz güzellikleri getirmesi dileğiyle.
Sevgiler.

✄----------------------------------------------------------------------

Paylaş:

Devamını oku

Krakow'un Noel Ruhu

Avrupa şehirlerinde noel ruhu diye bir kavram var. Her sene özenerek sokakları süslüyorlar. İnsanların alışveriş yapıp vakit geçireceği mini dükkanlar kuruyorlar. Krakow'da geçirdiğim dördüncü noel olacak. Bu sene sokak süslerini geçen seneye kıyasla daha çok sevdim. Bakalım 31 Aralık akşamı için nasıl bir organizasyon yapacaklar. Geçen sene meydanda oldukça büyük bir sahne vardı. Havai fişek gösterisi yaptılar. Bu sene hayvanları korkuttuğu için havai fişek gösterisi yapılmayacak diye duydum.

Geçen senelerde noel pazarında gün içinde gezip fotoğraf çekebiliyordum. Bu sene işe başlayınca gün içinde pazarı ziyaret edip bol bol fotoğraf çekemedim. Hafta sonu kısıtlı bir sürede pazarı ziyaret edip blog için birkaç kare fotoğraf çekmeyi başardım.
Hava oldukça kasvetli. Neredeyse bir aydır güneşe hasret kaldık. D vitamini içip, güneşin bizi selamlayacağı günleri iple çekiyoruz.

Pazarın içinde böyle bir çorbacı var. Soğuk havalarda sıcacık çorbalar ile insanın içini ısıtıyorlar. Hepsi de Polonya'ya özgü çorbalar. Benim favorim Zurek.

Gece ışıklandırması ile pazar daha güzel gözüküyor. Gece fotoğraflarını çektiğim gün hafif bir kar yağışı vardı. Orta Çağ'dan kalma evler, at arabası, hafifçe yağan kar; kendimi film setinde hissetmeme neden oldu.

Bu sene şehirin belli yerlerine melekler ve melek kanatları koydular. Ben o detayları çok sevdim. Sanırım Krakow halkı ve turistler de çok sevdi. Neredeyse herkesin o melek kanatları ile fotoğrafı var.

Anlayacağınız Krakow ışıl ışıl sokakları ile şirinliğine şirinlik kattı. Bana da bu güzelliklerin keyfini çıkarmak düşüyor. Gördüğüm güzellikleri sizinle paylaşıyorum. Çünkü güzel şeyler paylaşıldıkça daha derin anlamlar kazandığına inananlardanım.
Sevgiyle kalın.

✄----------------------------------------------------------------------

Paylaş:

Devamını oku

Kahve Bahane #34

İstanbul özlemine ilişkin bir şeyler yazmak için oturdum bilgisayar başına. Tesadüf bu ya Kahve Bahane serisinin otuz dördüncü yazısına denk geldi. Otuz dört İstanbul'un plaka kodu. Özellikle işe gidiş ve geliş zamanlarında trafiği felç eden arabaların hemen hepsinde bulunan rakam.

Aslını söylemek gerekirse dün akşama kadar böyle bir özlem yoktu. Dün Türkiye'den yeni dönen arkadaşlarımla buluştum. Gitmeden önce birkaç mekan tavsiyesi vermiştim. Onlara gitmişler memnun kalmışlar. Uzun uzadıya gezi maceralarını dinledim. Onlar anlattıkça İstanbul'da arkadaşlarımla geçirdiğim günler geldi aklıma. Gecenin sonunda da ne çok özlemiş be dedim kendi kendime. Trafiğini değil, kalabalığını değil, arkadaşlarımı, yemeklerin güzelliği özlemişim.

Bu özlem duygusunun bir anda büyümesinin bir nedeni daha var aslında. Eskiden çalışmadığım için istediğim zaman diliminde Türkiye'ye gidebileceğimi bilmenin rahatlığı vardı. Şimdi beyaz yakalı olunca o rahatlık ortadan kalktı. Hani derler ya yasak olan şey insan daha cazip gelir. Benimki de o hesap oldu sanırım.

Polonya'da iş hayatına merhaba diyeli iki hafta oldu. Şimdilik her şey yolunda gidiyor. Yeniden şekillenecek hayat rutinime alışmaya çalışıyorum. Hedefim 2019 yılında iş sahibi olmaktı. Bu işe başlayarak bu hedefimi gerçekleştirmiş olmanın mutluluğu yaşıyorum. Bu iki haftada sağda solda o kadar çok lehçe duyuyorum ki; son iki gündür ciddi ciddi lehçe kursuna gidip, bu dili de öğreneme karar vermek üzerine düşünüyorum. İnsanlar mutfakta, tuvalette bir şeyler konuşuyorlar ve onları anlamıyor olmak beni bir miktar üzüyor. Sanırım yakın gelecekte bana kurs yolları gözüküyor.

İnsan sıkışık zaman diliminde öğrenmeye ve dolu dolu yaşamaya daha yatkın. Mesela ben ingilizceyi öyle öğrendim. Bankada tüm gün kafa patlattıktan sonra akşam yediden ona kadar, haftanın dört günü ingilizce kursuna gittim. Bu maraton böyle beş ay sürdü. Ve en verimli dönemimdi.
İnsanın vakti olunca; bugün yaparım, yarın yaparım diyor ve bir bakıyor hiçbir aksiyon almadan aylar geçmiş.

Bana işe başladın artık diğer hobilerinden uzaklaşırsın diyorlar. Aksine işe başladıktan sonra daha sıkı sarıldım hobilerime. Desen çalışmalarına başladım. Akşam yemekten sonra yorgunluk kahvemi yudumlarken çizim yapmak tüm günün yorgunluğunu üstümden atıyor. Desen çalışmasına başlamadan önce bilek alıştırması yaptım. Oldukça faydalı bir egzersiz. Çizime başlamayı düşünüyorsanız ara ara yapın derim.













Öyle hemen bitsin diye bir derdim yok. Yavaş yavaş çiziyorum. Çizgiler, günü geçirdiğim ruh halime göre şekilleniyor. Böylelikle ortaya farklı tarzda çizimler çıkıyor. Kalemlerime yenilerini ekledim. Sanırım bu desen çalışmalarını yapmaya uzunca bir süre devam edeceğim.

Buraya kadar hiç es vermeden yazdım. Masadaki kahvem bitti. Çizdiğim görselleri yazıya ekleyince içimde yeniden bir şeyler karalama istedi doğdu. Şimdi, özlem barındıran bu yazıyı sonlandırıp, fonda çalan fransız parçalar eşliğinde bir şeyler karalamaya devam etme vakti.
Güzel bir gün geçirmeniz dileğiyle.
Şen ve esen kalın.

✄----------------------------------------------------------------------

Paylaş:

Devamını oku

2018 Yılı Blog Değerlendirmesi

2018 yılı blog değerlendirme yazısını hazırlama zamanı geldi. Bakalım 2018 yılında Bir Tutam Karınca'da neler olmuş neler?

2018 yılında yetmiş iki adet blog yazısı yazmışım. Buların yirmi iki tanesi Kahve Bahane serisine ait. Kahve bahane serisini yazarken oldukça keyif alıyorum. Beni anlatan duygularımı yazıya döktüğüm, bir nevi günlüğe benziyor. Yeri geldiğinde altını çizerek belirttiğim gibi Bir Tutam Karınca tamamen kişisel bir blog. Bu nedenle de Kahve Bahane serisi bu blogun kalbi olma yolunda emin adımlarla ilerliyor.

2018 yılında Viyana, Brno, Barselona ve Türkiye'ye ait gezi notlarımı içeren sekiz yazı yazmışım. Bol bol görselli olan bu yazıları ara sıra açıp okumayı seviyorum.

2018 yılında okuduğum kitaplardan sekiz tanesi için blog yazısı yazmışım. Beni etkileyen kitapların izi silinmesin diye blogumda yer veriyorum. Bakalım 2019 yılında hangi kitaplar için yazı yazacağım.

2018 yılında bana bir cesaret gelmiş ve mikro öykülerimi yayınlamaya başlamışım. Blogda hali hazırda dört adet mikro öyküm var. Taslak halinde olan öykülerimi de 2019 yılında tamamlayacağım. Mikro dememin de bir nedeni var. Ben oldukça kısa yazıyorum. Bu nedenle türünü mikro olarak belirledim. Böyle bir tür yoksa bile artık var.

2018 yılında Krakow hakkında altı adet blog yazısı yazmışım. Aslında tüm yazılarımda Krakow ve Polonya hakkında bilgilere rastlamak mümkün. Bu altı yazı biraz daha spesifik konulara değindiğim yazılar olarak blogda yerini almış.

2018 yılında bloglar arasında eğleceli bir aktivite olan mim yazılarından iki tanesine ben de eşlik etmişim.

2018 yılında bloguma oldukça fazla trafik çeken bir yemek tarifi yazmışım. Bu tamamen bana sürpriz oldu. Yazarken bu kadar ilgi göreceğini düşünmemiştim. Bir anda organik trafiğim arttı. Bu senenin tıklanma şampiyonu açık ara Avusturya Usulü Patates Salatası tarifim oldu.

Geri kalan yirmi bir adet yazım ise herhangi bir kategoride değil. Aklama gelen, yazmak istediğim, ilgimi çeken ve araştırdığım konular hakkında bilgi içerikli yazılar olmuş.

2018 yılında Bir Tutam Karınca'da olup bitenler bunlar. Aslında bu içerik bir mim yazısı olarak da değerlendirilebilir. Ne dersiniz? Bunu bir mim yazısına çevirelim mi? Böylelikle siz de 2018 yılı için blogunuzda nelere yer verdiğinizi görebilecek bir zaman yolculuğu çıkmış olursunuz. Ben beş blogger arkadaşımı mimledim. Fakat mimlenip, mimlenmemek önemli değil. İçinizden yazmak geliyorsa mimlenmeyi beklemeden de yazabilirsiniz.

https://dikkatcekiyorum.blogspot.com/
https://ezgissimo.blogspot.com/
https://thesaglams.blogspot.com/
https://aslihanindunyasi.blogspot.com/
https://sadevederin.blogspot.com/


Sevgiler.


✄----------------------------------------------------------------------

Paylaş:

Devamını oku

Yılbaşına Özel Hediye Çekilişi

Blogumda geleneksel hale gelmesini istediğim yılbaşına özel hediye çekilişi için buradayım. 2018 yılına girerken de bir çekiliş yapmıştım. Aslında o tam olarak bir çekiliş sayılmazdı. Bir sene içerisinde bloguma en çok yorum bırakan iki okuruma Krakow'dan minik hediye paketleri göndermiştim.

2019 yılına girerken de buna benzer bir çekiliş yapma fikri vardı aklımda. Fakat yılı bitirmeme yakın iş görüşmeleri, bekleyişler ve yeni bir işe başlamanın heyecanı derken biraz geç kaldım. Yılın bu zamanları, yoğunluktan dolayı burada posta biraz gecikmeli işliyor. Türkiye'ye bir paketin ulaşması ortalama bir buçuk ayı buluyor.

Hal böyle olunca ben de bu sene Krakow'dan bir hediye paketi göndermek yerine, D&R online mağazada kullanılabilecek bir hediye kartı hediye etmeyi yeğledim. Böylelikle çekilişi kazanan kişi hediyesine hemen ulaşabilecek. Okumak istediği bir kitap olur, dinlemek istediği bir cd olur. Yani demem o ki ilgi alanı doğrultusunda hediye çekini kullanabilecek.

Şimdi niyetimi ve hediyenin ne olduğunu açıkladıktan sonra gelelim bu çekilişe nasıl katılacağınız kısmına.
Eğer hediye kartı benim olsun diyorsanız;
Öncelikle yorum kısmına katıldığınızı belli edecek bir yorum bırakanızı rica ediyorum. Blogumu da takibe alsanız güzel olur.  

Bu olmazsa olmazımız. Bunun dışındakiler ise kazanma şansınızı yükseltebilecek aksiyonlar. Yani paşa gönlünüze göre takılabilirsiniz.

** İnstagram kullanıyorsanız blogumun Bir Tutam Karınca adlı bir hesabı var. Hesabımı takip edip, çekiliş ile ilgili paylaştığım görseli kaydedip, yorum kısmına arkadaşlarınızı etiketlerseniz artı bir şansınız daha olur. (Lütfen çekiliş hesaplarını ve sahte hesapları etiketlemeyin. Burada amaç blog okumaktan keyif alan kişilere ulaşmak.)

*** Twitter kullanıyorsanız Bir Tutam Karınca  olarak orada da varım. Hesabımı takip edip, çekiliş ile ilgili gönderdiğim twitti beğenip, retweet yaparsanız artı bir şansınız daha olur.

**** Blogunuzda çekilişi duyuran bir yazı yazabilirseniz mutlu olurum. Böylelikle daha çok kişiye ulaşırım. Siz de artı bir şansa daha sahip olursunuz.

Bu yazısı hazırlarken blogumu Türkiye dışından okuyan arkadaşlarımı da unutmadım. Eğer çekilişi onlardan biri kazanırsa, D&R hediye kartını kullanamam ki derse ona farklı bir hediye alternatifi sunacağım.

Kimin kazandığını 29 Aralık Cumartesi günü, blogumdan, instagram hesabımdan ve twitter hesabımdan duyuracağım.
Umarım güzel bir etkinlik olur. Şimdiden herkese bol şans diliyorum.
Sevgiler.


✄----------------------------------------------------------------------

Paylaş:

Devamını oku

Kahve Bahane #33

Enteresan bir kahve bahane yazısı ile buradayım. Yakın zamanda yazdığım Sil Baştan adlı yazımda yeni bir iş bulduğumdan bahsetmiştim. O işin ayrıntılarını yazamadan, çok daha farklı şeyler gelişti. Şimdi eskiden yeniye sırayla her şeyi anlatma zamanı.

Sil Baştan adlı yazımda farklı iş kollarında çalışmayı deneyimlediğimi yazmıştım. O yazıya gelen yorumlardan bazıları beni şaşırttı. Mesela bir takipçim "asla kasiyerlik yapmam" demiş. Ben aslında insanların birçok şeyi deneyimlemesinden yanayım. Böylelikle hangi işi yaparken keyif alabileceğini görmüş olur diye düşünenlerdenim. Ayrıca yapmış olduğunuz her farklı iş size yeni bir şeyler öğretir. Neyse burayı çok uzatmadan asıl konuya devam edeyim.

Geçen ay başı oldukça tanınmış bir firma ile mülakat yapmıştım. Sonrasında ses çıkmadı. Benim için ingilizce mülakat yapmak bile büyük bir başarıydı. Bu yüzden tüh olmadı diyip yelkenleri suya indirmedim. Bu arada da Krakow'a bir Türk ile Lehin ortak işlettiği bir mekan açıldı. Ben de part time olarak orada işe başlamaya kadar verdim. Hem bir işim olacaktı. Hem de Leh çalışanları ve müşteriler sayesinde ingilizce pratik yapma şansı yakalayacaktım. Haftanın üç günü, dört saat gidip gelecektim. İş başı da yaptım hatta. Sadece bir hafta gittim gerçi. Üç günlük bu kısa maceranın sonunda kahve makinesi nasıl kullanılır öğrendim. Americano, cappuccino veya latte. İstediğinizi hazırlayabilirim artık.

Part time işime alışmaya çalışırken, iki hafta önce çalan telefon ile hareketli bir yaşama adım attım. O tanınmış firmadan iş teklifi aldım. Telefon çaldığında spor salonundaydım. Telefonun ucundaki ses halen iş ile ilgileniyorsam beni aralarında görmekten mutluluk duyacağını söylüyordu. Bana detayları mail atacağını söyledi. Tamam dedim demesine de bir yandan da emin olamıyordum. Acaba yanlış mı anladım dedim kendi kendime. Olur ya ingilizce belki başka bir şey söylemiştir de ben yanlış anlamışımdır.

İki gün mailin gelmesini bekledim. Polonya'da bu gibi işler yavaş işliyor. İkinci günün sonunda mail geldi. Resmen bir iş teklifim vardı artık. Çalışma iznim olduğu için hemen işe başlayabileceğimi söylediler. Sağlık raporumu aldım ve 10 Aralık tarihinde işe başladım.

Peki bu ne işi Yasemin diyorsanız, finans sektörüne geri döndüğümü söylemediğim içindir. Evet sen sekiz senelik bankacılık hayatını bırak, dört sene Krakow'da bolca kendine vakit ayır, sonra gel büyük bir şirkette accountant (muhasebeci) olarak işe başla. İşte hayat böyle sürprizlerle dolu.

Polonya'daki iş hayatına adım attım. Şimdi bir yandan ne gibi işler beni bekliyor, onları inceliyorum. Bir yandan da gözlem yapıyorum. İlerleyen zamanlarda Türkiye'deki çalışma koşulları ile Polonyada'ki çalışma koşullarını karşılaştıran bir yazı yazacağım. Bu arada sizinde aklına gelen sorular varsa, bana iletin. Onlar hakkında da yazabilirim.

Eskisine oranla daha sıkışık bir hayat düzeninin beni beklediğinin farkındayım. Artık kahve bahane yazılarımı ya akşamları ya da hafta sonları yazabileceğim. Resim defterim ve kalemlerimle gün içinde ayrı düştüğüm için akşamları bir şeyler karalayabileceğim. Sabah kitap okumalarına elvada dedim. Onun yerini gece okumaları alacak. Bu ilk hafta geçtikten sonra spora da kaldığım yerden devam edeceğim.
Çünkü iş hayatı, hayattan zevk almaya engel olmamalı.
✄----------------------------------------------------------------------

Paylaş:

Devamını oku

Mavi Damla

Kalbinin tam orta yerine mavi bir damla düştü. O ise tüylerini ürperten bu küçük damlayı yok olup gideceğini bildiği için önemsemedi. Daha önce kaç defa kalbine misafir olmuştu bu mavi damla. Ürpertisi geçtikten birkaç dakika sonra unuttu o damlayı. Yaşamına kaldığı yerden devam etti.

Damla, ilk önce düştüğü yere alışmaya çalıştı. Bu defa eskisi gibi sıcaklıktan buharlaşmaya hiç niyeti yoktu. Hayata sımsıkı tutunmaya karar verdi. Kendini büyütecekti. Bu sıcaklığı yok edecekti.
Günler geçtikçe katılaştı. Mavi bir buz parçasına dönüştü. İstediği oluyordu. Yavaş yavaş büyüyordu onun içinde.

Mavi damla büyüdükçe onu üşütüyordu. Zevk aldığı sabah kahvelerinin eski tadı yoktu artık. Yürüdüğü yollar huzur vermiyordu ona. Güneşli günleri çok sevmesine rağmen, artık güneş bile ısıtmıyordu içini. Bir şeyler değişiyordu ve o bu değişime bir anlam veremiyordu.

Zaman durmamak için yemin etmişcesine kendi ahenginde akıyordu. Günler haftaları, haftalar ayları kovalıyordu. Mavi damla ise her gün bir parça daha büyüyordu onun içinde.
Geçen bunca zaman sonunda, o artık aynaya her baktığında, içindeki soğukluğu hisseder hale gelmişti. Hiçbir şeyden zevk almıyordu. Hüzünlerinin, acılarının ve mutluluklarının ruhunda bıraktığı etkiler eskisi gibi değildi. Önce ruhunu teslim etmişti mavi damlaya. Şimdi sıra gözbebeklerindeydi. Çakmak çakmak bakmıyordu artık gözleri. Mavi damlanın donuk ışığı oraya kadar ulaşmıştı.

Kendine bile yabancılaşırken nasıl sevebilirdi bu hayatı. Mavi damlanın dokunlaştırdığı bakışları ile ellerine baktı kısa bir süre. Gördüğü eller onun değildi sanki. Parmak uçlarına kadar hissedebiliyordu mavi damlanın soğukluğunu, onu soğuttuğunu.

Tam bu düşünceler içinde boğulurken, ansızın kendini yok etme duygusu yerleşti aklının bir köşesine. Mavi damlanın esiri olan bedenini soğuktan korumak adına (ki üşümüyordu eskisi gibi, onunki sadece bir alışkanlıktı) paltosunu aldı. Evindeki ışığı kapattı ve kapıyı kilitlemeden evden ayrıldı. Merdivenlerden inerken nereye gideceğine dair bir fikri yoktu. Donan ellerini istemsizce paltosunun büyük ceplerine soktu. Bedeni gibi buz tutmuş şehrin karanlık sokaklarında yürümeye başladı. Alışkanlıktan mıdır bilinmez, adımları onu her gün işe giderken geçtiği minik köprüye doğru götürdü. Köprünün üzerinde geldiğinde havanın esintisine aldırmadan durdu. Donan nehiri seyretti donmuş gözbebekleri ile.

Usulca paltosunu çıkardı. Hissedemediği soğukla bütünleşti. Elleriyle köprünün tırabzanlarını kavradı. Botlarının ağırlıklarına aldırmadan parmak uçlarına doğru kalkıp, donan ruhunu ve bedenini hafifçe öne doğru itti. Gözleri donmuş nehir ile buluştu. Bu onun kırılacağı son noktaydı. Bedenini kalbi gibi buz tutmuş nehirin sularını üstüne bıraktı. Köprüden düşen bedeni, adeta bir cam bardak gibi tuzla buz oldu.

✄----------------------------------------------------------------------

Paylaş:

Devamını oku