21 Ekim 2021

Kahve Bahane #Yarı Maraton


Yakın geçmişte karar verdiğim ve bir gün o bitiş çizgisinden geçeceğim dediğim yarı maraton maceramı anlatmaya ayağımın tozuyla geldim demek isterdim lakin üzerinden neredeyse bir hafta geçti. Ayağımda toz kalmadı kalmasına da içimdeki başarabilme duygusu halen baki. 

Yazıyı geç yazmamım müsebbibi Tensor Fascia Latea, kısaca TFL dedikleri kas. Koşu gününe kadar kendisinden haberdar olmadığım bu kas meğer nelere nelere yardımcıymış. Hani okulda yarmazlık yapınca tahtaya geçip tek ayak üstünde durdururlar ya, ha işte tek ayak üstünde durmamızı da bu kas sağlıyormuş. Bunu o zamanlar bilseydik, hocam TFL kasım ağrıyor, duramam ah duramam derdik. 

Beni evde üç gün boyunca penguen gibi dolaştıran, bizim beyin Sürahi nene gibi dolaşıyorsun ortalıkta söylemlerine neden olan bu kas hakkındaki kısa bilgiden sonra koşu maceramı anlatmaya geçebilirim.
 
Pazar sabahı koşu günüydü. Hayatımda ilk defa 21 km koşacaktım. Koşu parkuru aklıma düştükçe uykum kaçtı ve heyecandan güzel bir uyku çekemedim. Heyacanım öyle çok arttı ki sabah hafif bir kahvaltı bile yapamadım. Bir muzu mideye indirip koşu alanına gittim. Süre hedefim olmadan koştum. Tek önceliğim finish çizgisini görebilmekti. 2 saat 23 dakika sürdü bu maceram. 



Koşu öncesi insanların fiziksel ve ruhsal olarak kendileriyle bir savaşa girdiğini okumuştum. Koşarken acaba ben de öyle hissedecek miyim diye düşünmeden edemedim. Açıkcası yarıda bırakmamak için biraz temkinli koştum. Bitirince aslına daha hızlı koşabileceğimi anladım. Deneyimlemek bu açıdan önemli.

5. kilometrede her şey harika gidiyordu. Heyecandan biraz kendimi sıkmış olmalıyım ki sol omuzum da bir ağrı hissettim. Sonrasında müziğin sesini biraz daha arttırım ve koşmaya devam ettim. Kendimi rahat bırakınca ağrı filan kalmadı. 

10. kilometrede beklediğimden iyi durumdaydım. Herhangi bir ağrım yoktu. Kendimi mutlu hissediyordum. Yol kenarında çak bir beşlik için bekleyen çocuklara bir beşlik vererek yoluma devam ettim. Bu arada insanların motive edici tezahüratlarını ve alkışlarını duymak da harikaydı.

15. kilometreye geldiğimde, oluyor ya, çok az kaldı, bitirebilirsin dedim. En uzun 12 km koşmuş ben için 15 km yeni bir rekordu ve yine beklediğimden iyi durumdaydım. Nefesim kesilmedi. Daha önceki sakatlığımdan yadigar kalan bilek ağrım hiç yoktu. Bu konuda biraz endişeliydim ama koşu sonrası bile ağrım olmadı. Su içme noktalarında su içtiğim için sussuzlukla da savaşmadım. 









Her şey 16. kilometrede başladı. TFL varya TFL sağlı sollu bir ben buradayım demeye başladı. Ne oluyor dedim. Daha önce ağrımayan bu kas da neyin nesiymiş diye düşünürken, yoksa bu macera buraya kadar mı diye bir an düşündüm. Kendimi ruhsal olarak çok iyi hissederken yaşadığım ağrı moralimi biraz düşürdü. İşte tam bu noktada iyi ki koşu öncesi yoga pratiğine başladım dedim. Yoga pratiği yaptığım zamanlarda Çetin Çetintaş'ın söyledikleri geldi aklıma. Özetle; "Unutma, hayatta bazı şeyleri değiştiremeyiz, değiştiremediğimiz durumları kabullenmek gerek." diyordu. Ağrıdan iyice yavaşlamışken, bu acıyı kabullenmeyi ve yoluma devam etmeyi seçtim. Son 5 km boyunca ağrımı kabullendim ve bitiş çizgisine odaklandım. Ve mutlu sona ulaştım. O kadar mutluydum ki, bunu fotoğraflardan da anlayabilirsiniz. 

Koşulan 21 km, yakılan 1320 kalori ve atılan 30 bin adım ile yapılacaklar listemde yer alan yarı maraton koş, yazısının yanına bir tik atmış oldum. Darısı diğer tiklerin başına. 

O zaman ne diyoruz. Bir sonraki kahve bahane yazısında görüşünceye dek şen ve esen kalın.
Hayallerinize ve hedeflerinize ulaşmak için asla geç değildir. Bunu da bir kenara not edin. 
Sevgiler.

✄----------------------------------------------------------------------
Paylaş:

8 Ekim 2021

Kahve Bahane #Yasemin Ağacı



Havalar soğudu. Hadi gelin size içinizi ısıtacak görseller eşliğinde İzmir günlerimi anlatayım. Klasik kahve bahane yazısı gibi daldan dala atlamaya ben çok hazırım. Ya siz? 

Tatil de tatil diye yanıp tutuşan bedenimi ve ruhumu en sonunda Kuşadası'nın o harika sularına bırakarak söndürdüm. En az altı ay güneş yüzüne hasret kalacağımı hesaba katıp az biraz da güneşlendim. D vitamini şart. Erkek kardeşimle bol bol atıştım, kız kardeşimle dertleştim, annemle güldüm. 

                                                
                                 

                                 

Ayağımın tozuyla business run için koşumu tamamladım. Toplamda 12 saat süren yolculuk sonrası dört kilometre koşmak gözümde büyüyordu. Lakin hiç de korktuğum gibi olmadı. 

                                                  

Tatilde bu sefer çok abartmadım. Her şeyden az az yedim. Özlediğim tatlarla hasret giderdim. İnce belli bardaktan çay içtim. Sabah sporu sonrası, fırından dumanı üstünde tüten gevrekler aldım. Kokusu ile mest oldum. 

                                       

                                     

Karşıyaka Foça yolunda hayaller kurdum. Deniz kenarında rakı balık ile güneşi batırdım. Rakının üstündeki ipi o günün anısı diye koluma bileklik yaptım. Rakıdan değil, keyiften sarhoş oldum. 

                             

                             

                                        

                                                        

                                                

Bavulda yer var diye aklıma gelen kitapları aldım. Dönüşümüzde ıslanan valizlerimize rağmen kitaplarımın suya maruz kalmadıklarına sevindim. Islanan kıyafetleri yıkarken de az biraz hava yolu şirketine laf ettim. 

                                           

Karşıyaka sahilinde uzun uzadıya yürüdüm. Bostanlı'da deprem sonrası hasar almış ve yıkılmamış evleri görüp üzüldüm. 

                                          

                                          

                                          

İki hafta boyunca reformer pilates yaptım. Zaten onu da ayrıca yazdım. Sabahları salona yürürken Yasemin ağaçlarına denk geldim. Ne de güzeller dedim. Yasemin ağacı gibi kök salamadım bir yere. Bir ordayım bir burada. Buradayken oradaki ailemi, arkadaşlarımı özlüyorum, oradayken de evimi...

                                                   

                                          

                                          

                                          


Tatil dediğin bitmeye mahkum. Bitti; dönüş yolunda gözümde ayrılığa dair yaş, aklımda birçok güzel anı, yanımda da hayat arkadaşım vardı. Yine kaldık mı baş başa. Senelerdir olduğu gibi yuvarlanıp gitmeye devam.

                                 

                                            

                                            

                                           

Krakow'da havalar bildiğiniz gibi. Ağaçların yaprakları sararmaya, iç üşütecek soğuklar gelmeye başladı. Tatilin huzuru hala benimle. Bu sefer bunalıma girmeyi değil, içinde bulunduğum durumu özümsemeyi seçtim. Her şey böyle çok daha kolay ve güzel. 

Size demiştim. Klasik bir kahve bahane yazısı olacak diye. 

Bir sonraki kahve bahane yazısında görüşünceye dek şen ve esen kalın. 
Çiçekler güzeldir. Ara sıra mis gibi kokan çiçekler alıp masanıza koymayı da ihmal etmeyin. 
Sevgiler.


✄----------------------------------------------------------------------
Paylaş:

27 Eylül 2021

Kahve Bahane #Nedir bu Reformer Pilates ve TRX



Uzun uzadıya tatil yapan karınca yuvasına geri dönmek üzereyken bir kahve bahane yazmaya karar verir.
Harika geçen üç haftalık tatilimden başka bir yazıda bahsedip, çektiğim fotoğrafları ekleyeceğim kahve bahane pek yakında burada olur. Ama şimdi gelin size tatilimi güzelleştiren farklı bir deneyimden bahsedeyim.

Spor yapmayı severim. Bilirsiniz. Seneler önce kim neler yapıyor diye internette gezinirken karşıma reformer pilates çıkmıştı. O zamandan beri aklımın bir köşesindeydi. Son zamanlarda moda olan TRX de ilgimi cezbediyordu. İkisini de deneyimleme şansını bu tatilde yakaladım.

Nedir bu Reformer Pilates ve TRX?

Orta Çağ işkencesinin modern halidir desem yalan olmaz. Bir saatlik bir ders sonrası; vay arkadaş benim buralarda da kaslarım mı varmış dedirtir. Reformer için kullanılan aletin çalıştırmadığı kas yok. Bir insan ayak parmaklarındaki kasların çalıştığını hisseder mi? Reformer yapıyorsa hisseder. 
TRX ise Reformerin eltisi gibi. Sakin sessiz yan tarafta durur aman sıra ona gelince tüm hünerlerini gösterir. Asılan iki ip bu nihayetinde bana neler yapabilir ki derseniz, ders sonunda sizi yerden kazımalarına sebep olur diyebilirim.

Aman Yasemin, öyle bir anlattın ki bunların olduğu yerin yakınından bile geçmeyiz demeyin sakın. Bu devirde tüm kaslarınızı ağrıtan, sizi deli gibi terleten ama bir o kadar da eğlenceli olan başka bir şey bulmak zor. 









Burada bir diğer etken, sizinle iletişimi iyi olan bir eğitmen. Ben tatlı mı tatlı bir eğitmenle bir aylık programını iki haftaya sıkıştırdım. Table top, Hundred derken; seansları "yok yok, ben bunu yaparken kesin düşerim" nidaları içinde tamamladım. İlk günlerde kolay hareketlerle başladığım yolculuğumu son derslerde zor hareketler ile taçlandırdım. Düşmedim, yılmadım, bolca terledim ve iki haftada kaslarımın sıkılaştığına, üstüne üstlük harika bir şekilde esnediğime şahit oldum. Bu arada yediklerime hiç dikkat etmedim. Ne bulduysam yedim. Sağlıklı beslenme planı ile eminin etkisi inanılmaz olacaktır. Kısaca ben reformer pilatese bayıldım. 




Gelelim TRX denen alemetifarikaya. Siz ona TRX diyebilirsiniz, ben kalori canavarı diyorum. Efektif olarak kullandığınızda yakamayacağı kalori yok. Sizi sakatlama oranı son derece az. Ayakta yapılan hareketleri bir nebze kolay fakat planktan hiç söz etmeyelim. Hele üstüne farklı kombinasyonları ekleniyor. O zaman plank plank olmaktan çıkıp bambaşka bir şeye evrimleşiyor. Ne siz sorun ne ben söyleyeyim. Adı üstünde tam bir canavar. Hareketler zor olmasına zor fakat bir o kadar da eğlenceli. 





Krakow'da Reformer Pilates çok yaygın değil fakat TRX spor salonlarında var. Gönlüm reformerdan yana olsa bile ben elde olan TRX ile yola devam edeceğim sanırım. İzmir’deyseniz gönül rahatlığıyla eğitmenimi tavsiye ederim. Nurgül hanım şeker mi şeker ama hiç acıması yok. Hareket tekrar sayısı bitmeden, sizi esnetmeden asla bırakmaz. Benden söylemesi. 

Peki ben bunları niye yazdım. Hem anılarımda yer alsın, hem de sizi biraz gaza getirsin diye yazdım. Aklınızda acaba mı diye bir soru varsa ertelemeyin ve en kısa sürede reformer pilatese başlayın derim. Kesinlikle pişman olmayacaksınız. 

Şimdilik benden bu kadar. Bir sonraki kahve bahane yazısında görüşünceye dek şen ve esen kalın.
Hareket etmeyi, sevebileceğiniz şeyleri deneyimlemeyi ihmal etmeyin.
Sevgiler.
✄---------------------------------------------------------------------
Paylaş:
Fotoğrafım
Mam na imię Yasemin. Jestem z Turcji. Mieszkam w Stambule, a teraz w Krakowie. Mówię po turecku i angielsku znam też trochę po polsku. Z zawodu ksiegowa. Moje ulubione słowa oczywiście :) Interesuję się literaturą i sportem. Lubię kawę. Uwielbiam mój rower.