Oldum olası dans etmeyi pek severim. Böyle dediysem aklınıza profesyonel olarak dans ettiğim gelmesin. Kendi kendime, kendi halimde müziğin ritmine kendimi kaptırmaktan bahsediyorum. Gerçi zamanında yönlendirilmiş olsaydım belki de bir dansçı olabilirdim. Zira küçükken sürekli parmak ucumda yürürmüşüm; balerinler gibi. Ergenlik zamanlarımda da televizyonda yayınlanan klipleri izleyip dansçıları taklit ederdim. Mesela, Tarkan’ın kuzu kuzu klibindeki tüm figürleri ezbere bilirdim. Lise yıllarımda, ders aralarında, atölyede müziği açıp, pileli eteklerimizi belinden birkaç tur kıvırıp, kravatlarımızı da kafamıza bağlar ve Özlem Tekin parçaları eşliğinde koreografi çalışıp, oynardık. Açıkçası amatör ruhumuzla güzel şeyler çıkardı ortaya. Sonra birkaç lirik dans videosuna denk geldim. Evdekilere az lirik dans gösterisi yapmadık Betül ile.
Yıllar geçti; ve ben halen müzik dinlemeyi ve kendimi ritme bırakmayı çok severim. Hatta son zamanlarda level atladım. Artık müzik olmadan, bir anda evde oynamaya başlıyorum. Bizim bey temiz şekilde delirdiğimi düşünüyor olabilir. Çünkü beni öyle görünce sadece tebessüm ediyor.
Danslarım beni mutlu kılıyor, etrafındakileri de güldürüyorsa bence bu güzel bir şey.
Sanıyorum ki ömrün yettiğince müziğin ritmine kendimi bırakmaya devam edeceğim.
0 yorum :
Yorum Gönder
*Bloglar yorumla beslenir. Yorumlarınızı eksik etmeyin.
*Lütfen yalnızca yazı ile ilgili yorumlar yazın. Link bırakıp kaçmayın.
*Yazının konusu dışında sormak veya iletmek istediğiniz bir şey varsa İletişim formunu kullanın.
Sevgiler.