Bir haftalık tatilimin sonuna gelmek üzereyim. Bu gün İzmir yağmurlu. Annemle ev keyfi yapıyoruz. Bir haftalık televizyon gözlemime dayanarak, izlenecek hiçbir şey yok diyebiliyorum. Bu ne ya saçma sapan programlarla dolu her kanal.
O kadar iyi geldi ki bu tatil. İşten tamamen kendimi soyutladım. Kafamı boşalttım. Bir hafta boyunca hiçbir toplu taşıma aracına binmedim. Bol bol yürüdüm.
Döndüğümde yapacaklarımı planladım. Uzun zamandır ara verdiğim spora başlamaya, ders programını daha uzun tutmaya karar verdim.
Bu sene 25 kitap okuma hedefimi tutturamadım. 21 de kaldım. 1 ay içinde 4 kitap okuyabileceğimi zannetmiyorum. Artık seneye bu açığı kapatmam lazım.
Umarım iç huzurum bir iki günde bozulmaz. Tatil dönüşlerinde içim aydınlandığı hızla kararıyor.
Biraz ordan biraz burdan karışık bir yazı oldu. Bu da tatil kafası.
