5 Ocak 2016

İnsan bazen neyin iyi olduğu kestiremiyor bu hayatta..

Ruhum ölümüne sıkkın ve bıkkın. Yazacak çok şey var. Belki üstünden zaman geçince yazarım bir kaç satır. Şimdilik kafamı kitaplara gömdüm. En huzurlu olduğum yer orası bu günlerde.
Yüzyıllık Yalnızlık  kitabı okumanın zamanı şimdi gelmiş çatmış demek ki. Kitabı almaya kaç defa yeltenip, rafa geri bıraktığımı bile hatırlamıyorum. Oysaki onun görevi şimdilerde başlıyormuş. Beni kafamda ki düşüncelerden sıyırmak için doğru anı kovalıyormuş.
Bazen ne yaşadığını bilemezsin.
Bazen ne hissettiğini bilemezsin.
Bazen tüm inancın yerler bir olur.
İşte o zamanlarda en iyisi derin bir nefes alıp, en baştan düşünmeye başlamaktır.

Ben bunları yazarken, bu satırlara en çok yakışan şarkı ise fonda çalmaya devam ediyor.






Paylaş:

2 yorum :

  1. Zaman Zaman çıkmaz sokaklarda gezinir ruhumuz, tek umudunu yitirmesin. Bir şekilde yolunu bulur . Sevgilerimle

    YanıtlaSil
  2. Canım yanıyor, Hümeyra onu da ben tavsiye ederim.

    YanıtlaSil

*Bloglar yorumla beslenir. Yorumlarınızı eksik etmeyin.
*Lütfen yalnızca yazı ile ilgili yorumlar yazın. Link bırakıp kaçmayın.
*Yazının konusu dışında sormak veya iletmek istediğiniz bir şey varsa İletişim formunu kullanın.
Sevgiler.

Blog Arşivi